Państwowa Komisja Wyborcza oraz Krajowe Biuro Wyborcze są chyba rekordzistami w blamażach informatycznych i organizacyjnych. Nie ma chyba drugiej instytucji publicznej, która dosłownie za każdym razem kompromituje się na oczach całej Polski. Znaczna część tych blamaży związana jest z obsługą informatyczną platformy wyborczej.

- W wyborach samorządowych 2002 roku nie zadziałał system zbierania danych, w wyniku czego ogłoszenie wyników wyborów przedłużyło się i o kilka dni; mimo to Prokom - główny wykonawca - otrzymał cała umówioną kwotę. Firma Pixel z Łodzi wzięła całą winę na siebie, zrezygnowała z wynagrodzenia, po czym... udziały w niej objął (pośrednio, jeśli dobrze pamiętam) Prokom.

- W wyborach w 2006 roku serwis internetowy PKW działał tak, że nie działał. Zaskoczeni przedstawiciele PKW i konsorcjum firm ATM i Eo Networks informowali, że był za duży ruch, a sędzia Rymarz wręcz sugerował śledztwo w tej sprawie. Nieomal poczuliśmy się winni zorganizowania ataku DDoS w noc wyborczą...

- Do kolejnej kompromitacji PKW doszło w roku 2007, ale tym razem miałą ona charakter nieinformatyczny. W jednej z komisji zabrakło kart do głosowania i ogłoszenie wyników przedłużyło się o parę godzin. Wyśmiewała to prasa, wyśmiewałem i ja.

Spacerując po stronach PKW i KBW widzę ślady po zamówieniach publicznych na jakieś wybrane elementy infrastruktury i aplikacji. Co na przykład robi w BIP-ie zamówienie na serwery kasetowe? Co robi zamówienie na firewalle sprzętowe? Skoro Computerworld pisze, że KBW zapewnia "infrastrukturę techniczną" to czy to znaczy, że PKW posiada własną serwerownię? Aż mi się w to nie chce wierzyć - inwestować we własną infrastrukturę, żeby ją wykorzystać średnio raz na rok czy dwa lata? Rozumiem oczywiście, że instytucja pt. wybory to nie tylko samo głosowanie i zbieranie wyników, ale obciążenie przy rejestracji kandydatów i organizacji komisji wydaje mi się śladowe w porównaniu z tym, które generują internauci chcący sprawdzić wyniki.

Widzimy firmę Pixel Technology - skoro przyznała się do błędu w 2002 roku (w co zresztą nikt nie wierzył...), to czemu kupujemy u niej ponownie system wyborczy? Dlaczego cena systemu z każdymi wyborami gwałtownie spada - skoro kiedyś płaciliśmy (jako podatnicy) za takie systemy kilkadziesiąt milionów złotych, a i to było za mało, żeby zrobić porządne testy wydajnościowe, a dzisiaj płacimy ułamek tej kwoty (449 997,- zł brutto), to czy platforma zadziała? Jeśli zadziała, to czy przypadkiem nie należałoby wrócić do tamtych przetargów i zastanowić się, dlaczego za poprzednie platformy wyborcze płaciliśmy kilkadziesiąt razy więcej (!!!)?

Wszystkie te pytania sprawiają, że nic nie rozumiem. A skoro nic nie rozumiem, to - niestety - przewiduję kolejny blamaż. I jedyne, co mnie zastanawia, to jak to możliwe, że ci sami ludzie, którzy skompromitowali się już kilkukrotnie w przypadku poprzednich wyborów nadal kierują instytucjami, które mają zapewniać przejrzystość i sprawność najważniejszej z najważniejszych instytucji demokracji.