W przedpoprzednim wpisie puściły mi nerwy. Choć mecz był ewidentnie wydrukowany (znajomy, który był na miejscu w Wiedniu mówił, że 20 tys. polskich gardeł już na zakończenie pierwszej połowy śpiewało "sędzia ch..."), to jednak porażka polskiej drużyny jest ewidentna. Nie wiem, ile skasował sędzia Webb i od kogo, ale nie ma to znaczenia: Polacy nie zasłużyli na to, by grać dalej i tyle.

Zapewne teraz komentatorzy będą się zastanawiać nad taktyką, składem obrony, przygotowaniem kondycyjnym oraz motywacją psychiczną graczy. Ja jestem prosty człowiek, na taktyce i psychologii się nie znam. Mogę powiedzieć, że Polacy przegrali bo:

1. Nie potrafią biegać. Najbardziej symboliczna scena tych mistrzostw w wykonaniu polskiej drużyny to Austriak doganiający któregoś z polskich napastników, odbierający mu piłkę i... biegnący dalej (z piłką) szybciej niż nasz napastnik (bez piłki). Widać to dynamicznych atakach: kiedy atakowali Chorwaci, Austriacy albo Niemcy, było ich trzech na trzech naszych obrońców. Gdy atakowali Polacy, było trzech naszych na sześciu przeciwników. "Posiłki" dociągały z mozołem, jakby nogi miały z ołowiu albo z kamienia.

2. Nie potrafią podawać i przyjmować piłek. Polakowi piłka prawie zawsze odskoczy, poleci nie tam gdzie trzeba, zaplącze się, a jak poda - to niedokładnie: za daleko, za wolno, za szybko, gdzie indziej. Na polu karnym nie potrafią strzelić z pierwszej piłki, z drugiej nogi, z dużego kąta. Zawsze muszą przyjąć, uspokoić po to by... gra się zatrzymała, a obrońca przeciwnika podbiegł i odebrał piłkę.

3. Nie potrafią strzelać. Niestety, by wygrać mecz trzeba strzelić bramkę, a strzelić bramkę da się tylko wtedy, gdy trafi się w nią. Ileż łomotów Krzynówka poszło w trybuny, ileż główek poleciało obok bramki. Nawet stuprocentowe akcje Zahorskiego oraz Rogera rozbijały się o to, że... piłka zwyczajnie nie trafiała w bramkę.

Nawiązując do inżyniera Mamonia, który przystępnie wyjaśniał różnicę między zagranicznym a polskim filmem, muszę powiedzieć, że patrząc na grę polskiej drużyny oraz innych drużyn na Euro 2008 (w tym nawet tych z "drugiej ligi", jak Czesi czy Rosjanie), dochodzę do wniosku, że po prostu grają w inną grę. Niby zasady te same, niby piłkarze wyglądają podobnie, ale już po pięciu minutach widać, że to po prostu inna dyscyplina sportowa.

Pochodzę z Opola i chodziłem do tej samej szkoły co Miroslav Klose. Musieliśmy się parę razy minąć w korytarzu, zaś jego ojca musiałem widzieć z trybun Odry. Pozostaje mi chyba kibicować krajanowi, skoro rodacy nie dopisali. Albo kupię sobie grę Fifa 08 i zacznę grać polską drużyną na komputerze.