Praca informatyka ma ciekawą specyfikę. Nikt zawczasu nie wie, która technologia w informatyce odniesie sukces, a która popadnie w niełaskę i zapomnienie. Profesjonalista, który musi się w czymś wyspecjalizować, nie wie zawczasu, czy przyniesie mu to pieniądze i zaszczyty czy nie.

Druga specyfika to fakt, że nie ma takich możliwości awansu pionowego jak w tradycyjnych organizacjach. Działy nie są liczne, struktury - płaskie, styl zarządzania - bardzo demokratyczny, a na autorytet pracuje się latami.

Mam nieodparte wrażenie, że namnożenie się stanowisk menedżerskich niezwiązanych z zarządzaniem zespołem, takich jak kierownik projektu, kierownik ds. aplikacji XYZ oraz inni kierownicy "do spraw" (najróżniejszych spraw) to częściowo przejaw dojrzewania informatyki, wynik zawodowej "ucieczki do przodu" sierot po niechcianych technologiach.